Article

Makale

 

This book is dedicated to Florida's adult learners and the teachers, tutors, managers, and programs that support them.

"Florida Literacy Coalition"

© 2023 by julia Ortay. Proudly created with Wix.com

 

Liberation of Paralyzed Words (EN)

I am from earth.  After we are born as humans, we learn to belong to a family, a society, a country. We live with pride for the land, the nationality and the religion we were born into. When a baby is born, the Turks have a saying, "The baby came to the world." However, as the baby grows, it disregards being part of a larger whole and lives only with the sensation of being a part of the land and the language it was born into.

 

I’m in love with nature and life on this planet, but unfortunately it’s too short. Therefore, it’s not important where in the world we live, but how we live. I’m a person that was subjected to violence by my father throughout childhood and adolescence.  Due to my family experiences and the country’s egregious circumstances I am very familiar with violence, oppression, restrictions, and bans.

 

As a Turkish author of thirty-five stories published in literary magazines along with my previously published book and one in the works in Turkey, I have experienced censorship on occasion.  As long as the soul deserves to live free, an author should have the similar freedoms to write, as desires to live freely. 

 

Living in a country without the ability to communicate is like not living at all.  As a result of communication barriers, I felt that I neither belonged to this land nor to the one I was born in. Thanks to a caring and dedicated teacher, for the first time I have faith that I will learn English and write my stories in this global language.  She gave me hope, and for the first time I felt that someone in this country was listening, hearing, and respecting me. I wish that immigrants like myself would have teachers like Ms. Jordan. I've never met a person that teaches with such passion and love. I can't thank my teacher enough for enlightening my way.

 

I have so much to say and I’ve just begun.  I have love to share with the people of the world. As Mustafa Kemal Atatürk, the founder of The Republic of Turkey, and the constant light of my path said, “A person should care about the serenity and welfare of all nations of the world as much as their own nation’s existence and happiness, and should do their best to serve the happiness of all the world’s nations, as well as valuing their own nation’s happiness.”

 

Conclusively, I would like to thank the United States for accepting my family and providing my daughter with a good education. As a mother nurtures her child, a nation nurtures its people.  Sometimes the woman that loves and protects you is considered more of a mother to you than your biological one. Sometimes it’s not the country you were born into, rather the country that protects, liberates, and cares for you, that is considered your homeland.

Felçli Kelimelerin Özgürlüğü (TR)

Dünyalıyım. Biz insanlar doğduktan sonra bir aileye, bir topluma, bir ülkeye ait olmayı öğreniriz. Doğduğumuz toprakların, milliyeti ve diniyle övünerek yaşarız. Biz Türkler; bir bebek doğduğunda “dünyaya geldi” tabirini kullanırız. Fakat o bebek büyüdükçe geldiği koskoca dünyayı unutur sadece doğduğu topraklara, kendi diline ait olma hissiyatıyla varlığını sürdürür. 

Doğasına aşık olduğum bu gezegende ömür ne yazık ki çok kısa. Bu yüzden dünyanın neresinde değil nasıl yaşadığımız çok önemli. Ben çocukluğunu, gençliğini babasından şiddet görerek geçirmiş biriyim.  Hem ailemden dolayı hem doğduğum ülkemden ötürü baskının, yasaklanmanın, şiddetin ne olduğunu çok iyi biliyorum.

 

Bugüne kadar Türkiye’de iki kitabım ve 35 öyküm edebiyat dergilerinde yayımlandı. Zaman zaman sansüre uğrayan hikâyelerimde kalemimin yeterince özgür olamadığını biliyorum. Ruh nasıl özgürce yaşamayı hak ediyorsa, yazan birinin kalemi de özgür olabilmeyi hak ediyor. 
 
Dilini konuşamadığım bir ülkede yaşamayı; yaşanmamış, ölü bir hayat olarak görüyorum. Kendimi uzun süre, dilini öğrenmekte zorlandığım ne bu ülkeye ne de doğduğum topraklara ait hissettim. İlk kez bir öğretmen sayesinde İngilizce dilini öğrenip, hikayelerimi yazabileceğime inandım. Umut aşıladı bana. İlk kez bu ülkede birinin beni dinlediğini, duyduğunu ve saygı duyduğunu hissettim. Özellikle benim gibi göç etmiş öğrencilerin karşısına Ms. Jordan gibi öğretmenlerin çıkmasını diliyorum. Ben daha önce bu kadar sevgiyle öğreten bir insan tanımadım. Yoluma ışık olan öğretmenime ne kadar teşekkür etsem az.

 

Anlatacaklarımın henüz çok başındayım. Tüm dünya insanlarıyla paylaşmak istediğim sevgim var. Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran ve fikirleriyle her zaman yoluma ışık olan Mustafa Kemal Atatürk’ün de dediği gibi, “İnsan mensup olduğu milletin varlığını ve mutluluğunu düşündüğü kadar bütün dünya milletlerinin huzur ve refahını düşünmeli ve kendi milletinin mutluluğuna ne kadar kıymet veriyorsa bütün dünya milletlerinin mutluluğuna da hizmet etmeye, elinden geldiği kadar çalışmalıdır.” 

Son olarak kızıma iyi bir eğitim hakkı sağlayan, bize sahip çıkan Amerika Birleşik Devletlerine teşekkür ederim.  Nasıl ki her zaman sizi doğuran değil,  büyütüp, seven bir başka bir kadın anneniz olabiliyorsa, bazen de doğduğunuz ülke değil, size sahip çıkan ülke vatanınız olabiliyor.

Julia Ortay

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now